Ga naar hoofdinhoud
    Beboet logoBeboet.be
    050 67 32 06Contact
    Terug naar Blog
    🚫 Rijverbod

    Rijverbod in tranches uitvoeren

    Laatst bijgewerkt op: 2026-11-17T08:14:24.774791+00:00
    Mr. Peter-Jan De Meulenaere14 november 202620 min leestijd0 weergaven
    Rijverbod in tranches uitvoeren
    Google
    4.9/5 (175)
    Trustlocal
    9.7/10 (178)
    353+ tevreden klanten

    U bent veroordeeld tot een verval van het recht tot sturen en vraagt zich af of u dat verbod kunt “spreiden”: enkele dagen nu, enkele weekends later, of enkel wanneer het professioneel beter uitkomt. Die vraag is heel begrijpelijk, zeker voor wie de wagen nodig heeft voor het werk, zorg voor kinderen of medische verplaatsingen. Toch is het Belgische verkeersrecht op dit punt streng: een rechterlijk verval wordt in principe uitgevoerd zoals het is uitgesproken, en de bestuurder kan de uitvoering niet zelf opdelen. De enige wettelijke vorm die op een uitvoering in delen lijkt, is de beperking tot weekends en feestdagen onder art. 38, § 2bis Wegverkeerswet, maar die kan niet altijd en moet door de rechter worden toegestaan.

    Wat betekent een verval van het recht tot sturen precies?

    Een verval van het recht tot sturen is een rechterlijke straf waarbij u gedurende een bepaalde periode geen motorvoertuig mag besturen waarvoor het verval geldt. In de praktijk spreekt men vaak over een rijverbod, maar juridisch gaat het om een verval van het recht tot sturen. Het kan gaan om een verplicht verval, omdat de wet dat oplegt, of om een facultatief verval, waarbij de rechter binnen de wettelijke grenzen beslist of hij het oplegt.

    Een facultatief verval bedraagt volgens art. 38, § 1, laatste lid Wegverkeerswet altijd ten minste acht dagen en ten hoogste vijf jaar. Er bestaat dus geen verval van nul dagen. Er bestaat evenmin een algemene minimumduur van één maand: die ondergrens geldt enkel waar de wet dat uitdrukkelijk bepaalt, zoals bij dronkenschap op grond van art. 35 Wegverkeerswet, waar het verplichte verval ten minste één maand bedraagt.

    Het verval is iets anders dan een rijverbod ter plaatse of een onmiddellijke intrekking. Een rijverbod ter plaatse bij alcohol of drugs is een tijdelijke politiemaatregel van twaalf uur, bijvoorbeeld na een positieve ademtest of speekseltest. Een onmiddellijke intrekking is een afzonderlijke maatregel, in beginsel bevolen door de procureur des Konings, met teruggave na vijftien dagen tenzij de politierechtbank de intrekking verlengt. Het rechterlijke verval komt pas na een veroordeling en is de maatregel waar de vraag naar uitvoering in tranches vooral speelt.

    Kan een rijverbod in zelf gekozen tranches worden uitgevoerd?

    Het korte antwoord is: neen, niet op eigen initiatief. Een bestuurder mag een opgelegd verval niet zelf opdelen in losse dagen of periodes. Wie bijvoorbeeld acht dagen verval krijgt, kan niet beslissen om vier dagen in november en vier dagen in december niet te rijden. Ook een werkgever, verzekeraar, politieambtenaar of gemeentelijke dienst kan zo’n regeling niet toestaan wanneer de rechter ze niet heeft uitgesproken.

    De reden is eenvoudig: het verval is een straf die door de rechter wordt bepaald. De inhoud, duur en eventuele modaliteiten staan in het vonnis. Als het vonnis een gewone ononderbroken uitvoering oplegt, is dat het uitgangspunt. De uitvoering volgt niet het privébelang van de bestuurder, maar het rechterlijk bevel. Dat kan hard aanvoelen, zeker bij korte vervallen, maar het voorkomt dat elke bestuurder nadien zelf een persoonlijke kalender zou samenstellen.

    Er bestaat wel een wettelijke mogelijkheid die vaak met “tranches” wordt verward: art. 38, § 2bis Wegverkeerswet. Die bepaling laat toe dat het effectieve verval wordt beperkt tot vrijdag 20 uur tot zondag 20 uur en tot feestdagen. Dat is dus geen vrije spreiding in willekeurige blokken, maar een specifieke weekend- en feestdagenregeling. Alleen wanneer de rechter die beperking oplegt, kunt u het verval op die manier ondergaan.

    De weekend- en feestdagenregeling van art. 38, § 2bis Wegverkeerswet

    Art. 38, § 2bis Wegverkeerswet is de centrale bepaling voor wie het verval wil laten uitvoeren op momenten waarop de professionele impact beperkter is. De rechter kan bepalen dat het effectieve verval beperkt blijft tot vrijdag 20 uur tot zondag 20 uur en tot feestdagen. In gewone taal: u mag dan tijdens de werkweek rijden, maar niet tijdens de aangeduide weekends en feestdagen waarop het verval loopt.

    Die regeling is geen automatisch recht. U moet ze vragen en motiveren, en de rechter beslist. Relevante elementen kunnen zijn: uw beroep, de nood aan verplaatsingen voor werk, de beschikbaarheid van openbaar vervoer, de concrete ernst van de feiten, uw verkeersverleden en de vraag of de verkeersveiligheid voldoende wordt gewaarborgd. De rechter kan het verzoek aanvaarden of weigeren, en kan ook een andere strafmodaliteit verkiezen binnen de grenzen van de wet.

    Belangrijk is ook dat art. 38, § 2bis niet kan worden gecombineerd met bepaalde maatregelen. De weekend- en feestdagenregeling is uitgesloten wanneer de rechter een alcoholslot oplegt op grond van art. 37/1 Wegverkeerswet. Zij is ook uitgesloten wanneer het herstel van het recht tot sturen afhankelijk wordt gemaakt van examens, onderzoeken of een opleiding op grond van art. 38, § 3 Wegverkeerswet. Wie dus herstelvoorwaarden opgelegd krijgt, kan niet tegelijk vragen om het effectieve verval enkel in weekends te laten lopen.

    Wanneer is een gewone spreiding onmogelijk?

    Een gewone spreiding is onmogelijk zodra het vonnis geen weekend- en feestdagenregeling bevat. In dat geval loopt het verval volgens de opgelegde modaliteiten en kan het niet administratief worden herschreven. De politie kan de rechterlijke beslissing niet aanpassen, het parket kan geen nieuwe persoonlijke kalender creëren en de bestuurder kan zich niet beroepen op praktische moeilijkheden om toch te rijden buiten de toegelaten momenten.

    Ook wanneer het verval verplicht is, blijft de rechter soms nog ruimte hebben voor de precieze duur of modaliteiten, maar niet altijd voor weekenduitvoering. Bij een verplicht verval door wettelijke herhaling kan art. 38, § 6 Wegverkeerswet bijvoorbeeld leiden tot een verval van ten minste drie maanden, met de vier examens en onderzoeken. Omdat herstelvoorwaarden dan verplicht zijn, is de weekend- en feestdagenregeling uitgesloten. Dat is een klassiek punt waarop bestuurders zich mispakken.

    Een voorbeeld maakt dit concreet. Iemand die veroordeeld wordt wegens een feit uit de limitatieve lijst van art. 38, § 6 Wegverkeerswet, opnieuw binnen drie jaar, riskeert een verplicht verval van ten minste drie maanden met theoretisch examen, praktisch examen, geneeskundig onderzoek en psychologisch onderzoek. In zo’n situatie helpt het niet om achteraf te vragen of het verval in losse weekends kan worden opgenomen. De wet sluit de combinatie met herstelvoorwaarden uit.

    Welke herstelvoorwaarden kunnen de rechterlijke keuze beïnvloeden?

    Art. 38, § 3 Wegverkeerswet kent vijf herstelvoorwaarden: het theoretisch examen, het praktisch examen, het geneeskundig onderzoek, het psychologisch onderzoek en een specifieke opleiding bepaald door de Koning. Die voorwaarden kunnen zwaar doorwegen, omdat u na het verstrijken van de vervalperiode niet zomaar opnieuw mag rijden zolang u niet aan de opgelegde voorwaarden voldoet. Zij zijn dus niet louter administratief, maar bepalen mee wanneer u effectief weer achter het stuur kunt.

    De vier examens en onderzoeken zijn van rechtswege verplicht bij herhaling binnen de limitatieve lijst van art. 38, § 6 Wegverkeerswet en bij samenloop met art. 107, 107/1 of 218 Sw. op grond van art. 38, § 2 Wegverkeerswet. Buiten die gevallen kan de rechter ze opleggen op basis van art. 38, § 3 Wegverkeerswet. Een eerste veroordeling betekent dus niet automatisch dat alle onderzoeken verplicht zijn, maar de rechter kan ze wel passend achten.

    Deze herstelvoorwaarden zijn precies de reden waarom de vraag naar uitvoering in tranches vooraf moet worden bekeken, niet pas na het vonnis. Als de verdediging een weekendregeling wil vragen, moet zij tegelijk inschatten of herstelvoorwaarden waarschijnlijk of wettelijk verplicht zijn. Zodra de rechter het herstel afhankelijk maakt van examens, onderzoeken of een opleiding, is art. 38, § 2bis Wegverkeerswet niet beschikbaar.

    Voorbeelden: snelheid, gsm, alcohol, drugs en dronkenschap

    Bij snelheidsovertredingen is het onderscheid tussen boete en verval belangrijk. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor snelheid op grond van art. 29, § 3 Wegverkeerswet 100 tot 5.000 euro. Bij meer dan 40 km/u te snel, of meer dan 30 km/u binnen de bebouwde kom, in een zone 30, schoolomgeving, erf of woonerf, wordt het verval opgelegd; spreekt de rechter het niet uit, dan moet hij dat motiveren. Bij lagere maar nog ernstige overschrijdingen kan een facultatief verval mogelijk zijn volgens art. 38, § 1, 3°bis Wegverkeerswet.

    Een mobiel elektronisch apparaat met een scherm vasthouden is een overtreding van de derde graad. Rood licht negeren is eveneens een overtreding van de derde graad. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor een overtreding van de derde graad op grond van art. 29, § 1, tweede lid Wegverkeerswet 300 tot 5.000 euro. Het gaat om niveau 1, dus zonder gevangenisstraf. Afhankelijk van de concrete feiten kan een verval aan de orde zijn, en bij een beginnende bestuurder kan art. 38, § 5 Wegverkeerswet relevant worden wanneer de overtreding tot een verval kan leiden.

    Bij alcohol moet u het onderscheid maken tussen alcoholintoxicatie en dronkenschap. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete bij alcohol van 0,22 tot 0,35 mg/l UAL op grond van art. 34, § 1 Wegverkeerswet 250 tot 5.000 euro, zonder verplicht verval en zonder gevangenisstraf. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete bij alcohol vanaf 0,35 mg/l UAL of weigering op grond van art. 34, § 2 Wegverkeerswet 2.000 tot 20.000 euro; verval is mogelijk maar niet verplicht, en er is geen gevangenisstraf op dit artikel. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor dronkenschap op grond van art. 35 Wegverkeerswet 2.000 tot 20.000 euro, met verplicht verval van één maand tot vijf jaar of voorgoed, zonder gevangenisstraf. Bij drugs bedraagt de geldboete voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 op grond van art. 37bis, § 1 Wegverkeerswet 2.000 tot 20.000 euro, zonder gevangenisstraf; het misdrijf betreft de aanwezigheid van de vermelde stoffen boven de wettelijke grenswaarde, aangetoond met de wettelijk voorziene analyse.

    Herhaling: waarom tranches dan vaak moeilijker worden

    Herhaling maakt de discussie over een gespreide uitvoering aanzienlijk moeilijker. Art. 38, § 6 Wegverkeerswet legt bij herhaling binnen drie jaar voor een limitatieve lijst van verkeersmisdrijven een verplicht verval op van ten minste drie maanden, met de vier examens en onderzoeken. De lijst omvat onder meer bepaalde zware snelheidsovertredingen, rijden zonder rijbewijs, vluchtmisdrijf, alcohol vanaf art. 34, § 2, dronkenschap, drugs, rijden tijdens verval en rijden zonder verzekering.

    Omdat art. 38, § 6 Wegverkeerswet automatisch herstelvoorwaarden meebrengt, is de weekend- en feestdagenregeling van art. 38, § 2bis Wegverkeerswet uitgesloten. Dat betekent dat het verval niet in weekends kan worden beperkt als die herstelvoorwaarden van rechtswege gelden. Het gaat hier niet om een rechterlijke strengheid die men eenvoudig kan wegpleiten, maar om een wettelijke onverenigbaarheid tussen beide regelingen.

    Let erop dat art. 38, § 6 Wegverkeerswet niets zegt over de hoogte van de geldboete. De boete volgt uit het betrokken strafartikel. Zo bedraagt voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 de geldboete bij herhaling van art. 34, § 2, art. 35 of art. 37bis, § 1 binnen drie jaar op grond van art. 36, eerste lid Wegverkeerswet 4.000 tot 50.000 euro, met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, niveau 2. Dat is een uitzondering op de regel dat de basisartikelen inzake alcohol en drugs niveau 1 zijn.

    Rijden tijdens een verval: een zeer zwaar risico

    Wie tijdens een opgelegd verval toch rijdt, begaat een afzonderlijk en zwaar verkeersmisdrijf. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor sturen tijdens verval op grond van art. 48, § 1 Wegverkeerswet 5.000 tot 20.000 euro. Het gaat om niveau 2, met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, en met een verplicht verval van ten minste drie maanden en ten hoogste vijf jaar of voorgoed.

    Bij herhaling binnen drie jaar kan de rechter op grond van art. 48, § 2 Wegverkeerswet een straf van niveau 3 opleggen. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete dan 10.000 tot 40.000 euro, met gevangenisstraf van meer dan drie tot vijf jaar. Voor feiten vanaf 1 november 2026 moet de rechter bovendien het voertuig verbeurd verklaren wanneer het eigendom is van de bestuurder, tenzij hij uitdrukkelijk motiveert waarom hij dat niet doet.

    Dit maakt duidelijk waarom “ik dacht dat ik mijn verval in stukken mocht uitvoeren” een gevaarlijke redenering is. Als het vonnis geen geldige weekend- en feestdagenregeling bevat, mag u niet rijden tijdens de periode van verval. Ook een misverstand over de kalender, het werkrooster of de afgifte van het rijbewijs neemt het risico niet weg. Twijfelt u over de uitvoeringsdata, laat het vonnis en de kennisgeving dan juridisch nakijken vóór u opnieuw rijdt.

    Rijverbod ter plaatse en onmiddellijke intrekking zijn geen tranches

    Het rijverbod ter plaatse is een korte maatregel bij vaststelling. Sinds 1 juli 2026 bedraagt het bij alcohol in de gevallen van art. 60 Wegverkeerswet één uniforme duur van twaalf uur vanaf de vaststelling. Dat geldt onder meer bij een ademanalyse van ten minste 0,22 mg/l, bij onmogelijkheid van ademanalyse terwijl de ademtest ten minste 0,35 mg/l aangeeft, en bij weigering van ademtest of ademanalyse. Voor bestuurders van art. 34, § 3 Wegverkeerswet geldt de drempel al vanaf 0,09 mg/l.

    Bij drugs volgt het twaalfuursverbod op grond van art. 61ter, § 1 Wegverkeerswet na een positieve speekseltest of bij weigering. Vóór de bestuurder opnieuw mag rijden, volgt een nieuwe speekseltest. Dit is dus geen straf in weekendblokken en geen voorschot op een later rechterlijk verval. Het is een onmiddellijke veiligheidsmaatregel die losstaat van de vraag of de rechter later een verval oplegt.

    Ook de onmiddellijke intrekking is geen tranche van het latere verval. Zij wordt in beginsel bevolen door de procureur des Konings, of in bepaalde gevallen door de officier van gerechtelijke politie, bijvoorbeeld bij alcohol, drugs en zware snelheidsovertredingen. Art. 56 Wegverkeerswet voorziet teruggave na vijftien dagen, tenzij de politierechtbank de intrekking verlengt. Die periode kan in de strafprocedure een rol spelen, maar zij geeft u niet het recht om een later rechterlijk verval zelf te verdelen.

    Hoe vraagt u een weekendregeling aan bij de politierechter?

    Wie een beperking tot weekends en feestdagen wil, moet dat duidelijk en tijdig aan de politierechter vragen. Een goed verzoek is concreet: het legt uit waarom een ononderbroken verval uitzonderlijk zwaar zou wegen, welke verplaatsingen noodzakelijk zijn, welke alternatieven er wel of niet zijn, en waarom de verkeersveiligheid toch beschermd blijft. Een loutere mededeling dat men “de auto nodig heeft” volstaat meestal niet als juridische onderbouwing.

    Documenten kunnen helpen. Denk aan een arbeidsovereenkomst, uurroosters, attest van de werkgever, bewijs van woon-werkafstand, medische afspraken van gezinsleden of informatie over het ontbreken van openbaar vervoer. De rechter is niet verplicht om die stukken doorslaggevend te vinden, maar zij maken het verzoek controleerbaar. Zonder stukken blijft de vraag vaak te abstract.

    Tegelijk moet de verdediging nagaan of de weekendregeling juridisch wel openstaat. Als een alcoholslot wordt opgelegd, is art. 38, § 2bis Wegverkeerswet uitgesloten. Als examens, onderzoeken of een opleiding worden opgelegd als herstelvoorwaarden, is de regeling eveneens uitgesloten. De strategie bestaat dus niet alleen uit “vragen om weekends”, maar ook uit het juridisch vermijden of betwisten van voorwaarden die de regeling onmogelijk maken, voor zover dat wettelijk en feitelijk verdedigbaar is.

    Procedurele aandachtspunten: vonnis, verstek, verzet en hoger beroep

    Een bestuurder die niet verschijnt, kan bij verstek worden veroordeeld. Verzet tegen een verstekvonnis moet binnen vijftien dagen worden ingesteld. Dat is een strikte procedurele termijn en kan beslissend zijn wanneer het vonnis een ononderbroken verval oplegt terwijl u eigenlijk een weekendregeling had willen vragen. Wacht dus niet tot de uitvoering al begonnen is om juridisch advies in te winnen.

    Hoger beroep moet binnen dertig dagen worden ingesteld. Het openbaar ministerie krijgt tien bijkomende dagen, maar enkel wanneer de beklaagde of de burgerrechtelijk aansprakelijke partij eerst zelf beroep instelde. In hoger beroep kan opnieuw gedebatteerd worden over de straf en modaliteiten, maar het is geen vrijblijvende herkansing zonder risico. De volledige strategie moet worden bekeken aan de hand van de feiten, het vonnis, het verkeersverleden en de wettelijke mogelijkheden.

    Bij betalingstrajecten is het nuttig het onderscheid te kennen tussen onmiddellijke inning, minnelijke schikking en bevel tot betalen. Een onmiddellijke inning komt van de politie; een minnelijke schikking komt van het parket. De betaling van een onmiddellijke inning met overschrijving moet gebeuren binnen tien dagen vanaf de afgifte of verzending van het verklarend document. Een bevel tot betalen kent een betalingstermijn van dertig dagen na ontvangst en een beroepstermijn van dertig dagen bij verzoekschrift bij de politierechtbank.

    Geldboeten, kosten en de datum van de feiten

    De hoogte van een geldboete hangt af van de datum van de feiten, niet van de datum van de dagvaarding of de zitting. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 gelden de effectieve bedragen die in de huidige Wegverkeerswet zijn opgenomen. Voor feiten van vóór 1 september 2026 past de rechter de voor de beklaagde gunstigste wet toe. Het is daarom essentieel om in elk dossier exact te bepalen wanneer de overtreding plaatsvond.

    Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor een overtreding van de vierde graad op grond van art. 29, § 1, eerste lid Wegverkeerswet 400 tot 5.000 euro, met verplicht verval van ten minste acht dagen. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor een overtreding van de tweede graad op grond van art. 29, § 1, derde lid Wegverkeerswet 200 tot 2.500 euro. Voor feiten gepleegd vanaf 1 september 2026 bedraagt de geldboete voor rijden zonder verzekering op grond van art. 22, § 1 WAM-wet 1.000 tot 10.000 euro, niveau 1, zonder gevangenisstraf.

    Naast de straf kunnen ook bijkomende bedragen verschuldigd zijn. Bij een rechterlijke veroordeling is er een administratieve toeslag op grond van art. 162ter Sv.; het tarief 2026 bedraagt 30,56 euro. Daarnaast komt de bijdrage van 250 euro aan het Fonds voor hulp aan slachtoffers, geen straf maar een verplichte bijdrage naast de gerechtskosten. De gerechtskosten zelf hangen af van het dossier. Wie enkel een eerste inschatting van mogelijke bedragen zoekt, kan de online tool Bereken uw boete gebruiken, maar een vonnis blijft altijd afhankelijk van de concrete feiten en de rechterlijke beoordeling.

    Wettelijke bronnen en termen die vaak voor verwarring zorgen

    De relevante bepalingen staan vooral in de Wegverkeerswet, de Wegcode en, voor bepaalde verkeersfeiten met zware gevolgen, het nieuwe Strafwetboek. Voor de officiële teksten kunt u de geconsolideerde regelgeving raadplegen via de Wegcode en de Wegverkeerswet op wegcode.be of via de gecoördineerde wetgeving op Justel. In een procedure is het belangrijk om de juiste wet en het juiste artikel te gebruiken, omdat gelijkaardige termen verschillende juridische gevolgen hebben.

    België kent geen puntenrijbewijs. Een verval van het recht tot sturen is dus geen gevolg van een puntensaldo, maar een rechterlijke beslissing of een wettelijke maatregel binnen een concreet dossier. Evenmin mag men een rechterlijk verval verwarren met een administratief rijverbod ter plaatse van twaalf uur. Die maatregelen kunnen in hetzelfde dossier voorkomen, maar zij hebben een andere basis, duur en juridische functie.

    Ook het nieuwe Strafwetboek speelt niet in elk verkeersdossier dezelfde rol. Doding in het verkeer valt onder art. 107 Sw. en integriteitsaantasting in het verkeer onder art. 218 Sw., telkens bij het deelnemen aan het verkeer en niet enkel bij een ongeval. Art. 107/1 Sw. betreft verzwaarde doding in het verkeer in limitatieve gevallen, zoals rijden in staat van dronkenschap, een soortgelijke toestand door substanties, door het rode licht rijden, een mobiel elektronisch apparaat met een scherm vasthouden of manipuleren, of zware snelheid. Die artikelen kunnen gevolgen hebben voor het verval en de herstelvoorwaarden, maar mogen niet worden verward met gewone verkeersovertredingen van niveau 1.

    Verdediging, rechtsbijstandsverzekering en kantoor Gent

    Een verzoek om een weekend- en feestdagenregeling vraagt maatwerk. De advocaat moet het strafdossier lezen, nagaan of het verval verplicht of facultatief is, controleren of herstelvoorwaarden wettelijk verplicht zijn, en bepalen of art. 38, § 2bis Wegverkeerswet juridisch mogelijk blijft. Daarna moet het verzoek praktisch worden onderbouwd met stukken die de rechter helpen om de impact van een ononderbroken verval correct in te schatten.

    In verkeerszaken betaalt de rechtsbijstandsverzekering meestal het ereloon van de advocaat. Die waarborg zit bij de meeste bestuurders al in de BA-autoverzekering of in de familiale polis. Bij een procedure kiest de cliënt zelf zijn advocaat op grond van art. 156 van de Wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen. De tussenkomst hangt wel af van de polisvoorwaarden, de waarborgen, eventuele uitsluitingen en de concrete aanvaarding door de verzekeraar.

    Beboet.be behandelt verkeersdossiers vanuit onder meer kantoor Gent en bekijkt of een verzoek tot beperkte uitvoering verdedigbaar is binnen de wettelijke grenzen. Wie meer achtergrond zoekt over de algemene gevolgen van een verval, kan terecht op Meer over Rijverbod. Wie mogelijk in aanmerking komt voor kosteloze rechtsbijstand of wil weten hoe rechtsbijstand wettelijk werkt, vindt informatie via Gratis advocaat. Een advocaat kijkt uw dossier kort na en neemt contact met u op om te bespreken of en hoe wij u kunnen bijstaan.

    Veelgemaakte fouten bij uitvoering in delen

    Een eerste fout is denken dat een korte straf automatisch flexibel is. Acht dagen verval lijkt voor veel bestuurders beheersbaar, maar als die acht dagen ononderbroken lopen, kan dat professioneel bijzonder zwaar zijn. De wet verandert daardoor niet. Alleen een rechterlijke beperking tot weekends en feestdagen kan de uitvoering op die manier sturen.

    Een tweede fout is te laat reageren. Wie pas na ontvangst van de uitvoeringsbrief vraagt of het verval in stukken kan, staat vaak zwak. De modaliteit moet in principe in het vonnis staan. Daarom is het belangrijk om al vóór de zitting te bepalen of art. 38, § 2bis Wegverkeerswet een realistische vraag is en welke stukken nodig zijn om die vraag te ondersteunen.

    Een derde fout is veronderstellen dat een alcoholslot, examens of onderzoeken naast weekenduitvoering kunnen bestaan. Dat kan niet. De wet sluit de combinatie uit. Wie bijvoorbeeld herstel afhankelijk ziet gemaakt van een geneeskundig en psychologisch onderzoek, kan het effectieve verval niet tegelijk laten beperken tot vrijdag 20 uur tot zondag 20 uur en feestdagen.

    Lees ook

    Wie vooral wil weten hoe een kort verval in weekends kan worden georganiseerd, vindt nuttige achtergrond in Rijverbod 8 dagen weekends: werking, gevolgen en advies. Dat artikel sluit nauw aan bij de vraag wanneer een weekendregeling praktisch zinvol is en waar de grenzen van art. 38, § 2bis Wegverkeerswet liggen.

    Voor bestuurders die de wagen nodig hebben voor hun beroep, is Rijverbod Werk: Beperkte Uitzonderingen in België relevant. Het bespreekt waarom werknood op zichzelf geen automatische vrijstelling oplevert, maar wel een element kan zijn in de strafmaat en de modaliteiten.

    Wie al veroordeeld werd en overweegt om de beslissing aan te vechten, leest best ook Rijverbod: Hoger Beroep Procedure Uitgebreid Uiteengezet. Hoger beroep kan belangrijk zijn wanneer de rechter geen weekendregeling toestond of wanneer herstelvoorwaarden de uitvoering zwaarder maken dan verwacht.

    Conclusie: tranches kunnen niet vrij, maar soms wel via weekends

    Een Rijverbod kunt u in België niet naar eigen keuze in tranches uitvoeren. De basisregel is dat het verval wordt uitgevoerd zoals de rechter het heeft uitgesproken. Zelf dagen kiezen, periodes ruilen of met de uitvoering schuiven omdat het werkrooster wijzigt, is niet toegestaan. Wie toch rijdt tijdens een periode waarin het verval geldt, riskeert een zware vervolging voor sturen tijdens verval.

    De enige echte wettelijke vorm van gespreide uitvoering is de beperking tot vrijdag 20 uur tot zondag 20 uur en tot feestdagen op grond van art. 38, § 2bis Wegverkeerswet. Die regeling moet door de rechter worden toegestaan en is uitgesloten bij een alcoholslot of wanneer het herstel afhankelijk wordt gemaakt van examens, onderzoeken of een opleiding. Vooral bij herhaling, zware feiten of verplichte herstelvoorwaarden is de marge dus veel kleiner dan veel bestuurders denken.

    De juiste aanpak bestaat erin om vóór de zitting te beoordelen of een weekendregeling juridisch mogelijk en feitelijk verdedigbaar is. Verzamel bewijsstukken, controleer de datum van de feiten, laat nagaan of het verval verplicht is en bekijk of herstelvoorwaarden kunnen worden vermeden of beperkt binnen de wet. Neem contact op met Beboet.be om te bespreken of en hoe een advocaat u kan bijstaan bij de politierechtbank, in verzet of in hoger beroep.

    Veelgestelde vragen

    Uw autoverzekering betaalt meestal uw advocaat

    • De rechtsbijstandswaarborg zit bij de meeste bestuurders al in de BA-autoverzekering of de familiale polis, vaak zonder dat zij het beseffen.
    • Anders dan in de meeste andere rechtstakken is dat in verkeerszaken eerder regel dan uitzondering.
    • Loopt er een procedure, dan kiest u zélf uw advocaat: uw verzekeraar mag u er geen opleggen (art. 156 van de Wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen).
    • Wij dienen de aanvraag in bij uw verzekeraar en rekenen rechtstreeks met hem af. Komt uw polis tussen, dan betaalt u zelf niets.

    Of uw polis tussenkomt, hangt af van uw voorwaarden — denk aan een waarborgplafond, een wachttijd of een uitsluiting. Wij kijken uw polis gratis na en zeggen u eerlijk waar u aan toe bent vóór er iets opstart.

    Laat uw polis nakijken

    Hulp nodig?

    Bij verkeerszaken betaalt de rechtsbijstand in uw autoverzekering meestal het ereloon van uw advocaat — en u kiest zelf wie u verdedigt.

    Lees onze volledige gids over rijverbod

    Gerelateerde artikelen

    Rijverbod

    Rijverbod cumul met geldboete en cel

    28 okt 2026 · 25 min

    Rijverbod

    Rijverbod bij voorlopig rijbewijs

    9 okt 2026 · 26 min

    Rijverbod

    Rijverbod Werk: Beperkte Uitzonderingen in België

    20 sep 2026 · 24 min

    Andere overtredingen